چشم امید صنعت پوشاک کشور به حمایت قاطع از تولید داخل
تاریخ خبر : ۱۳۹۷/۰۱/۲۸ --- کد خبر ۱۳۴۰

چشم امید صنعت پوشاک کشور به حمایت قاطع از تولید داخل

به گزارش ماهنامه تجارت طلایی ؛
صنعت پوشاک از جمله صنایع مهم در کشور بوده که می‌تواند با اشتغالزایی بالا، ارزش‌افزوده بالایی را در اقتصاد پدید آورد.
بازار پوشاک و نساجی همواره سیبل ورود کالا به صورت قاچاق به کشور بوده و باعث پایین آمدن سطح تولید داخل و در نهایت تعطیل شدن واحدهای فعال بسیاری در این صنعت شده است.
طی چند سال اخیر بحث‌های بسیاری پیرامون صنعت پوشاک و مشکلات پیش روی آن در کشور مطرح شده است. در مرحله نخست چالش‌های موجود در صنعت نساجی حائزاهمیت است، چرا که قدمت زیادی داشته و برای اشتغالزایی نقش بسزایی را ایفا کرده و در همین مسیر با فراز‌ و نشیب‌های بسیاری مواجه شده است که از جمله آنها می‌توان به عوامل فنی و اقتصادی اشاره کرد.
قوانین پولی، مالی و بانکی، نرخ ارز و قوانین مربوط به صادرات و واردات در دسته عوامل اقتصادی قرار می‌گیرند‌، اما در قسمتی دیگر کمیت و کیفیت ماشین¬‌آلات ریسندگی و بافندگی و نوع الیاف مصرفی قرار دارند که جزیی از عوامل فنی و به وجود آورنده معضلاتی در صنعت نساجی هستند. ماشین‌آلاتی هم که در این صنعت به کار می‌روند کهنه بوده و این به تنهایی می‌تواند اثر منفی بر روند رشد حوزه نساجی و پوشاک داشته باشد، همچنین بسیاری از آنها کارکرد خانگی داشته و از کشورهایی با سطح تکنولوژی پایین وارد می‌شوند و همین عوامل زنگ خطری برای کاهش توان رقابتی ایران در بازارهای جهانی است.


تیشه به ریشه صنعت پوشاک کشور
از سویی شیب تند مسیر ورود اجناس قاچاق زخم‌های عمیقی بر بدنه این صنعت در کشور وارد کرده و تمام‌قد در مقابل تولیدکنندگان داخلی ایستاده است. با وجود آن‌که بیش از 20 هزار واحد صنفی دوزندگی در ایران فعالیت دارند هر سال مبلغی در حدود 3 میلیارد دلار پوشاک به بازار ایران وارد می‌شود و این درحالی است که برخی از اعضای اتحادیه صنف پوشاک برآوردی فراتر از این رقم ارائه کرده‌اند. آمار واردات پوشاک به ایران در سال 95 توسط سازمان بین‌الملل معادل یک میلیارد دلار اعلام شده و این در حالی است که نمودار گمرک فقط از 60 میلیون دلار واردات پوشاک حکایت دارد که ثابت می‌کند مابقی از طریق قاچاق به کشور وارد شده است. با این حال یکی از مشکلاتی که در کشور وجود دارد فقدان آمار دقیق و مشخص در زمینه میزان تولید، میزان مصرف، میزان واردات و میزان صادرات است که در خیلی از موارد به صورت تخمینی است.  
علاوه بر آن کمبود نیروی ماهر و متخصص در رده‌های مختلف تولیدی، عدم تناسب فضای کارگاهی و تولیدات انجام شده، قیمت بالای محصولات نهایی به دلایل مختلف، کمبود برندهای داخلی معتبر، فقدان پل ارتباطی با برندهای معتبر بین‌المللی و بی‌توجهی به استانداردهای بین‌المللی را می‌توان از مشکلات دیگر صنعت پوشاک در ایران دانست.
آقای حمیدرضا نیک‌طبع که مسئول بخش صنعت و تکنولوژی بنیاد ملی مد و لباس است، اعتقاد دارد طراحی، حلقه گمشده صنعت پوشاک بویژه لباس کودک است و همین عامل باعث شده تولیدکننده خارجی بازار ایران را در اختیار بگیرد.
عدم تمایل ایرانیان به استفاده از کالای ایرانی نیز نمک روی زخم صنعت پوشاک کشور پاشیده است، البته نبود فناوری و کیفیت مطلوب نیز مزید بر علت شده و موجبات فاصله گرفتن مخاطبان را فراهم آورده است، اما نکته جالب توجه این است که در تمام دنیا "رقابت" عاملی در جهت پایداری یک صنعت تلقی می‌شود. در ایران بستن مرز‌ها و گسترش بی‌کیفیتی برای برخی تبدیل به عادت شده است تا جایی که تولیدکنندگان بستن مرزهای ایران به روی اجناس خارجی را درخواست می‌کنند.


مشکلات صنعت نساجی 
قرار بر این بود تا همزمان با روی کار آمدن دولت دوازدهم چکیده‌ای از مشکلات صنعت نساجی و پوشاک کشور به امضای اعضای انجمن صنایع نساجی ایران برسد و به مقامات مسئول ذی‌ربط هر 3 قوه ارائه شود‌. اجرای کامل و صحیح قانون مالیات بر مصرف تا انتهای حلقه زنجیره تولید، کاهش نرخ سود تسهیلات بانکی متناسب با کاهش نرخ تورم و برقراری مجدد مشوق‌های صادراتی به منظور توسعه صادرات غیرنفتی از جمله موارد مذکور در این نامه بود.
رییس فدراسیون جهانی پوشاک که سال گذشته به ایران سفر کرده بود با بیان این‌که این فدراسیون تمام تلاش خود را برای راهیابی ایران به بازارهای بین‌المللی انجام خواهد داد تا ضعف‌های موجود در زمینه طراحی برطرف شود، گفته بود: طی سال‌های گذشته ایران به سبب شرایط تحریم رابطه محدودی با طراحان بین‌المللی داشته و همین مسئله موجب ضعف شده است، اما اکنون تولیدکنندگان و طراحان ایرانی می‌توانند در نمایشگاهای طراحی بین‌المللی که در نقاط مختلف دنیا برگزار می‌شود شرکت کنند، ضمن آن‌که ما می‌توانیم نقش پل ارتباطی ایران با فرانسه و ایتالیا که مهد طراحی هستند را ایفا کنیم. با این وجود فعالان این حوزه معتقدند رفع تحریم‌ها هم نمی‌تواند کمکی به رفع مشکلات و معضلات در صنعت پوشاک کند، چرا که عمق این مشکلات بیش از حد تصور بوده و نیازمند راهکارهایی برای رفع کامل آنها هستیم.
پوشاک ایرانی برند نمی‌شوند!
آنطور که آقای ابوالقاسم شیرازی، رییس اتحادیه تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک در اوایل سال 96 گفته است، با توجه به این‌که توسعه کسب‌وکار پوشاک ایرانی در همین سال در دستور کار اتحادیه قرار گرفته است، در نظر داریم با سرمایه‌گذاری خارجی امکان تولید برخی اقلام وارداتی پوشاک در داخل کشور فراهم شود.
طبق اظهارات شیرازی، در گذشته برخی تولیدات ایرانی پوشاک با برندهای خارجی در کشور عرضه می‌شدند، اما اکنون اعتماد به تولید داخلی افزایش یافته و تولیدکننده پوشاک با افتخار با نشان ایرانی محصول خود را در بازار عرضه می‌کند.
با این حال سوال اینجاست که چرا پوشاک داخلی برند نمی‌شوند. پاسخ این سوال را آقای شیرازی که از جمله افراد آگاه در زمینه پوشاک است، در سال 94 این‌گونه عنوان کرد: در حال حاضر صنعت پوشاک کشور در موقعیت خاصی قرار دارد و تولیدکنندگان داخلی باید با ارتقای سطح کیفی کالای خود و با جلب اعتماد مشتری، مصرف‌کننده را از کیفیت تولید مطمئن کنند. پوشاک داخلی نیازمند برندسازی است تا بتواند مطرح شود، اما وجود مشکلات فراوان در مسیر راه‌ تولیدکنندگان باعث شده آنها تمایلی به برندسازی نداشته باشند. 
با این وجود برخی تولیدکنندگان پوشاک اعلام کرده‌اند توان رقابت با برندهای خارجی را دارند، در حالی که صنعت پوشاک عملا از حمایت دولت بی‌بهره است و حتی واردات گسترده طی توافقنامه ترجیحی با ترکیه مشکلات این صنف را بیشتر کرده است. جای تاسف دارد که بخش زیادی از پوشاک ایرانی فاقد برند است و مشتری پس از خرید، به‌ دلیل نبود خدمات پس از فروش از سوی آنها حمایت نمی‌شود و شاید دلیل آن عدم وجود سیاست‌های حمایتی قوی برای برندسازی است. 
با این حال تجربه ورود و توسعه و همچنین استقبال از برندهای خارجی در کشور طی چند سال اخیر حاکی از آن است زنجیره تامین قوی شامل تامین‌کنندگان و کانال‌های توزیع، حمایت‌کننده این میهمانان ناخوانده هستند؛ زنجیره تامینی که حاصل ادغام‌های عمودی رو به‌ عقب و رو به‌ جلو بوده و به مشتری‌مداری و تقویت برند آنها کمک شایانی کرده است. 


عوامل درخشش کشور ترکیه در صنعت پوشاک
کشور ترکیه طی چند سال اخیر موفقیت‌های چشمگیری در صنعت پوشاک به دست آورده است، چرا که این کشور با به کارگیری استراتژی تنوع در برند، برندهای معتبری را در صنعت پوشاک خلق کرده است.
چمدان مسافران ایرانی هم دست روی دست نگذاشته و همان لباس‌ها را با روش‌های گوناگون وارد کشور می‌کنند و به طور قطع می‌توان گفت زمینه‌ساز استقبال از این برندها تنوع، کیفیت و قیمت‌ مناسب است، زیرا ایجاد برند از عوامل مهم وفاداری مشتری است.
آقای محمدمهدی زاهدی، رییس کمیسیون آموزش مجلس شورای اسلامی اوایل سال‌جاری اعلام کرده بود سالانه حدود 4 میلیارد تومان گردش مالی در بخش پوشاک کشور وجود دارد که در صورت کاهش واردات قانونی و غیرقانونی، می‌توانیم از این فرصت برای اشتغالزایی در کشور با توجه به کم هزینه بودن ایجاد شغل در صنف پوشاک بهره‌گیری کنیم.
طبق اظهارات آقای زاهدی، سرانه مصرف پوشاک در ایران به کشورهای بزرگ دنیا نزدیک است و سرانه مصرف پوشاک در حالی به 147دلار رسیده که این رقم در ایالات متحده آمریکا 153 دلار است.
با این حال لازم است تا ضمن تقویت صنعت نساجی به ‌عنوان صنعت بالادستی، زیرساخت‌های مناسب جهت ایجاد ادغام‌های عمودی برای بخش خصوصی فراهم شود، چرا که بخش خصوصی با ایجاد ادغام عمودی می‌تواند قیمت تمام ‌شده را کاهش داده و محصولات باکیفیت بالا را در اختیار مصرف‌کننده قرار دهد و این عامل باعث می‌شود حجم واردات پوشاک کاهش و سهم برندهای معتبر داخلی افزایش یابد. علاوه بر آن شرایطی در صنعت پوشاک فراهم می‌شود تا تمامی نیازهای ریز و درشت کشور در صنف پوشاک در داخل تامین شود. شایان ذکر است، صنعت پوشاک به لطف ظرفیت بالای مصرف داخلی، می‌تواند موتوری محرک باشد و ارزش، روند توسعه اشتغال و اقتصاد کشور را به طور چشمگیری بهبود ببخشد.

 
ارسال نظر
نظرات تایید شده: 0 نظرات تایید نشده: 0
* نام شما:

ایمیل شما: (محرمانه)

تلفن شما: (محرمانه)

* پیام شما:
رتبه: بد            خوب

کد نمایش داده شده را تایپ نمایید:

تازه سازی