«ویکتور امانوئل دوم» دروازه‌ای به سمت معماری نوین
تاریخ خبر : ۱۳۹۵/۰۵/۱۲ --- کد خبر ۷۰۲

«ویکتور امانوئل دوم» دروازه‌ای به سمت معماری نوین

عتیقه‌ای از دنیای مدرن

 ایتالیا را با مردمان احساساتی، عمدتا زیبارو، پرحرف و مبتلا به سندروم تکان دادن دست‌ها و البته خرید و عاشق هنر می‌شناسند.

 از طرفی تاریخ پرفرازونشیب این کشور از زمان امپراتوری «ساوی» گرفته تا دوران سیاه فاشیسم موسولینی و عصر جدید، ملت این کشور اروپایی را به رویاپردازی و گاه فرار از واقعیت موجود سوق داده است.

  تاریخ و ذوق تجارت در این کشور در گذرگاهی تاریخی به نام ویکتور امانوئل دوم به هم می‌رسند؛ نه ویکتور امانوئلی که پادشاه ایتالیا و بسط دهنده هیولای فاشیسم موسولینی بود، بلکه مرکز‌خریدی به همین نام که با اسم کامل «گالری مرکز‌خرید ویکتور امانوئل دوم» خودنمایی می‌کند.

یکی از برترین قدیمی‌ها

این گالری به عنوان یکی از قدیمی‌ترین مراکزخرید جهان در مرکز شهر میلان ایتالیا قرار دارد و توسط جوزف منگونی بین سال‌های 1865 تا 1877 ساخته و در سال 1877 هم افتتاح شده است. این مرکزخرید را می‌توان نمونه آشکاری از مکان‌های سنتی‌ دانست که با به‌روزرسانی، جایگاهی جهانی به دست آورده‌اند و برندهای مشهور دنیا به قصد خودنمایی و فروش در آن، با یکدیگر رقابت سنگینی دارند. ساختار مرکزخرید سنتی ویکتور امانوئل دوم از 2 طاق شیشه‌ای پوشش‌دهنده میدان هشت‌ضلعی میانی خود تشکیل شده است؛ آنچه بخش مهمی از شاکله معماری مرسوم در قرن نوزدهم و پیش از رنسانس در اروپا بود.

 روزهای نو شدن

 باگذشت زمان  و توجه بیشتر مردم به مقوله مراکزخرید، گالری ویکتور امانوئل از پوسته سنتی خود خارج شد و با جذب بهترین معمارهای ایتالیا، سر و شکلی نوین و مدرن به خود گرفت. در اواسط هزاره قبلی تنها 2 مرکزخرید قدیمی‌تر از ویکتور امانوئل دوم به نام‌های گالری سنت هوبرت در بروکسل ( افتتاح شده در سال 1847) و گالری پلازا در سن‌پترزبورگ ( افتتاح شده در سال 1848) وجود داشتند، با این حال فضای هشت‌ضلعی مرکزی و گنبد شیشه‌ای علاوه بر این‌که این گالری را از مدل‌های قبلی و حتی هم‌نسل‌هایش بزرگ‌تر جلوه می‌داد و گامی رو به جلو برای ساخت مراکزخرید جداره‌دار و محصور بود تا مدت‌ها منبع الهامی برای ساخت گالری‌هایی با کاربری مراکزخرید هم تلقی می‌شد.

 اتاق طراحی میلان

در حال حاضر این گالری بیشتر با نام  «سالاتو دی میلانو» شناخته می‌شود و به ‌نوعی به اتاق طراحی میلان معروف شده، زیرا با تغییر کاربری، بیشتر مکانی برای قرارهای کاری و تجاری به نظر می‌رسد. در حال حاضر گالری ویکتور امانوئل دوم با حضور برندهای مشهور دنیای مد و لباس، جواهرات و گالری‌های کتاب و تابلوهای نقاشی مشهور جهان به مکانی محبوب در جهان تبدیل شده است. همچنین رستوران‌ها و کافه‌گالری‌های فروش اجناس قیمتی در این مرکز حضور دارند.

 اتفاق جالب

در سال 2012 و بعد از 20سال حضور رستوران مک‌دونالد در این گالری، به دلیل بروز اشکالاتی در قرارداد اجاره‌نامه از تجدید قرارداد این برند جلوگیری شد و در نهایت، فسخ قرارداد کلی مک‌دونالد با این گالری نامدار در دستور کار قرار گرفت. مک‌دونالد آخرین ساعات حضور خود در این گالری را با ارائه غذای رایگان و نوشیدنی به بیش از 5هزار نفر از مشتریانش جشن گرفت. جایگزین مک‌دونالد در این گالری، شعبه دوم برند مشهور کت‌و‌شلوار پرادا است.

سود تجاری

از آنجایی که برندهای برتر ایتالیایی در این مرکزخرید حضوری فعال دارند، رکورد 150 هزار بازدید در طول یک روز هم برای گالری ثبت شده و سود روزانه هر برند به شکل خالص، 70 هزار یورو ارزیابی می‌شود که با احتساب تمامی جوانب خرید، می‌توان ادعا کرد ماهیانه 2 میلیون و 100 هزار یورو سود نصیب این مرکزخرید می‌شود. این رقم، سالانه بالغ بر 24 میلیون گزارش می‌شود. با این میزان شکوه و سودآوری، تعجبی ندارد که برندهای برتر برای حضور در جو گالری شهر میلان تلاش زیادی به خرج دهند. در شهر معروف به پایتخت مد دنیا، رونق یافتن یک مرکزخرید کار بسیار دشواری به نظر می‌رسد که گالری ویکتور امانوئل به کمک تمهیداتی مانند معماری جذاب، گرد آوردن برندهای برتر و فضای شیک داخلی موفق به انجام آن شده است.

 
ارسال نظر
نظرات تایید شده: 0 نظرات تایید نشده: 0
* نام شما:

ایمیل شما: (محرمانه)

تلفن شما: (محرمانه)

* پیام شما:
رتبه: بد            خوب

کد نمایش داده شده را تایپ نمایید:

تازه سازی