ایران‌مد 2016، ویترین صنعت پوشاک ایران در یک سال
تاریخ خبر : ۱۳۹۵/۰۶/۲۱ --- کد خبر ۷۳۶

ایران‌مد 2016، ویترین صنعت پوشاک ایران در یک سال


با توجه به این‌که برندسازی در صنایع داخلی مبحث نوپایی در ایران است، بنابراین لازم است برای ارتقای برندسازی تدابیر مختلفی صورت بگیرد. ارتقای دانش برندینگ و معرفی برندهای توانمند داخلی و حمایت از بزرگ‌تر شدن واحدهای صنعتی از جمله اقداماتی است که توسط اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران، در صنعت پوشاک کشور و به منظور برندسازی در صنعت پوشاک صورت می‌گیرد. برگزاری نمایشگاه بین‌المللی پوشاک ایران (ایران‌مد)  نیز یکی از راهکارهای این اتحادیه برای معرفی برندهای داخلی است که تاکنون در آن بسیار موفق عمل کرده است. اکنون که در آستانه برگزاری چهارمین دوره از این نمایشگاه هستیم با آقای مهدی یکتا، دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران در خصوص عملکرد اتحادیه و نمایشگاه ایران‌مد به گفت‌وگونشستیم.

مهدی یکتا فارغ‌التحصیل رشته مهندسی نساجی از دانشگاه امیرکبیر و فوق‌لیسانس مدیریت اجرایی از دانشکده سازمان مدیریت است و حدود 16 سال است که در بخش‌های مختلف صنعت نساجی اعم از ریسندگی، بافندگی، فرش ماشینی و نصب ماشین‌آلات نساجی فعالیت دارد و از آذر‌ماه سال 1387 دبیر اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران شده است.

• بفرمایید اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران از چه سالی و با چه هدفی تاسیس شد؟
اتحادیه در سال 1361 تاسیس شد و بیشتر جنبه صادراتی داشت و حتی در ابتدا نام آن اتحادیه صادرکنندگان پوشاک بود. پس از این که در اواخر دهه 70 بحث جوایز صادراتی و حمایت از صادرات غیرنفتی آغاز شد اتحادیه به اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران تغییر نام داد.
عمده اعضای این اتحادیه کسانی هستند که یا فعالیت صادراتی داشته‌اند یا در این حوزه مسبوق به سابقه صادرات هستند و می‌توان گفت بدنه اصلی اتحادیه را صادرات و پوشاک تشکیل می‌دهند.
ماموریت و هدف اصلی اتحادیه کمک به ارتقای صادرات در این صنعت است که این مهم در 2 بخش هدایت می‌شود؛ بخشی از  فعالیت‌های اتحادیه معطوف به رفع موانع و چالش‌ها در این خصوص است و بخش دیگر ارتقا و تقویت دانش اعضا می‌باشد.
اساسا بخشی از فعالیت‌های اتحادیه‌ها مشترک است، به این معنا که اتحادیه‌ها، انجمن‌ها و تشکل‌ها تاسیس می‌شوند تا از منافع جمعی اعضا دفاع کنند، اما ما در این اتحادیه تلاش کرده‌ایم تا 2بخش را قوی‌تر و پررنگ‌تر کنیم‌؛ اول ارتقای دانش اعضا و دیگری تقویت تعامل و ارتقای ارتباط بین اعضا.

• اساسا عضویت در این اتحادیه چه مزایایی برای اعضا دارد؟
واقعیت این است که مهم‌ترین مزیت عضویت در این اتحادیه، افزایش ارتباطات اعضا است. این افزایش ارتباطات می‌تواند تامین‌کنندگان یک واحد را افزایش دهد و تولیدکننده نیز می‌تواند یک بازار جدید برای محصولاتش پیدا کند، زیرا برخی از اعضا، تولیدکنندگانی هستند که مواد اولیه محصولات تولیدی دیگر اعضا را تولید می‌کنند.

• برای ترغیب واحدها به عضویت در اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران چه می‌کنید؟
به طور کلی در کشور 2 مدل سندیکا وجود دارد؛ یک سری تشکل‌های دولتی یا وابسته به دولت هستند که مجوز آنها را وزارتخانه‌های مربوطه می‌دهند مانند اتحادیه‌های صنفی که مجوز فعالیت خود را از وزارت صنعت، معدن و تجارت می‌گیرند و مدل دیگر تشکل‌های 100درصد خصوصی هستند که عمده این تشکل‌ها مجوز فعالیت خود را از اتاق بازرگانی می‌گیرند. تفاوت این 2 تشکل در این است که در اتحادیه‌های صنفی اجبار برای عضویت وجود دارد، زیرا جواز فعالیت فرشگاه‌ها باید از طریق این نهاد صورت گیرد، اما در شکل‌های خصوصی هیچ اجباری برای افراد وجود ندارد. این عدم اجبار سبب می‌شود واحدهای خوب و باسابقه در این‌گونه تشکل‌ها عضو شوند و خودبه‌خود اعضا برای ورود ترغیب شوند و دلیل دیگری که افراد برای عضویت در این اتحادیه ترغیب می‌شوند این است که از آنجایی که تشکل‌های بخش خصوصی به دولت وابستگی ندارند می‌توانند حافظ منافع خوبی برای اعضا باشند، زیرا رودربایستی و لکنت زبان ناشی از وابستگی دولتی را ندارند.
شاید مهم‌ترین ویژگی که شرکت‌ها را ترغیب به عضویت می‌کند این است که بر خلاف اتحادیه‌های صنفی ورود به هیات مدیره تشکل‌های خصوصی بسیار آسان است و همین امر سبب می‌شود قرابت بیشتری میان اعضا و هیات‌مدیره وجود داشته باشد.

• با نگاهی به تاریخچه تاسیس این اتحادیه در می‌یابیم صادرات پوشاک رویای دیرینه ایرانی‌ها از سال‌های دور بوده، اما در صنعت پوشاک هنوز به جایگاه قابل قبولی نه در صادرات و نه در تامین نیازهای داخلی دست نیافته‌ایم. علت چیست؟
اگر نمودار تحرک اقتصادی کشور را از سال 61 تا به امروز که 34 سال از آن می‌گذرد رسم کنیم شاید نزدیک به 34 حرکت سینوسی داشته باشد و این یعنی عدم ثبات اقتصادی. در طول این سال‌ها وضعیت اقتصادی کشور مدام دستخوش تغییر شده و فعالیت‌های اقتصادی با فرازونشیب‌هایی همراه بوده است. پذیرش قطعنامه، کاهش قیمت نفت به 7 دلار، ایجاد ارز شناور، 3 برابر شدن قیمت دلار و از همه مهم‌تر تحریم‌ها عواملی بودند که باعث شدند تولیدکنندگان و صنعتگران نتوانند خیلی خوب خود را پیدا کنند. با همه این احوال صادرات نساجی همیشه رشد داشته؛ هم به لحاظ وزنی و هم به لحاظ ارزی.
در خصوص کلیات این صنعت باید بگویم متاسفانه به اشتباه در رسانه‌ها و مطبوعات صنعت نساجی را یک صنعت شکست‌خورده می‌دانند، در حالی‌که چنین چیزی صحت ندارد و صنعت نساجی صنعت بزرگی است و به لحاظ نیروی کار پس از صنعت نفت قرار دارد و حدود 44 زیرشاخه داد که پوشاک یکی از این زیر شاخه‌ها است. هیچ کشوری در دنیا وجود ندارد که در همه این شاخه‌ها موفق باشد؛ پوشاک، پارچه، کفپوش، منسوجات صنعتی، منسوجات کشاورزی، نانو، الیاف مصنوعی و ... بخشی از این شاخه‌ها هستند که به عنوان مثال ترکیه فقط در بخش پوشاک، پارچه و کفپوش صادرکننده موفقی است و در بقیه موارد حتی نیازهای داخلی خود را هم نمی‌تواند تامین کند.
در ایران ما در 2 شاخه از این صنعت قوی هستیم؛ یکی بخش کفپوش و فرش ماشینی و دیگری پوشاک. این 2 سرشاخه چون محصول نهایی را تولید می‌کنند زنجیره پشت سر خود را نیز فعال می‌کنند و به همین دلیل شاید بتوان گفت صنعت نساجی روی 2شاخ این زیر شاخه‌ها می‌چرخد. 
در بخش کفپوش و فرش ماشینی بازار داخلی اشباع شده و ما باید به بازارهای جهانی فکر کنیم و برای صادرات بیشتر برنامه‌ریزی کنیم، اما در بخش پوشاک ما فقط توانسته‌ایم 30 درصد نیازهای داخلی را تامین کنیم و برای تامین 70 درصد دیگر ناچار به واردات هستیم و این بدان دلیل است که در صنعت پوشاک طی سال‌های گذشته سرمایه‌گذاری کلانی انجام نشده و رشد سرمایه‌گذاری منفی بوده، زیرا قاچاق کالا و واردات، ارزان‌تر از تاسیس کارخانه و تولید محصول بوده است.

• اتحادیه برای رفع این چالش چه تمهیداتی اندیشیده است؟
برخی مسایل و مشکلات مانند کمبود نقدینگی، فشارهای سازمان‌های مالیاتی، اداره کار و .... که در صنعت پوشاک با آن دست به گریبان هستیم در همه صنایع مشترک است که برخی از آنها باید توسط دولت محترم چاره‌اندیشی شود و در برخی مواقع نیاز به اصلاح برنامه توسعه ششم و هفتم وجود دارد.
بخشی از مشکلات هم سلیقه‌ای عمل کردن برخی نهادها به قانون است، یعنی ما قوانین خوبی داریم، اما در اقلیم مختلف این قانون‌ها سلیقه‌ای عمل می‌شود‌. بالطبع حل این چالش‌ها خارج از عهده بخش خصوصی است و حتی اتاق بازرگانی که پارلمان بخش خصوصی است نیز نتوانسته تاکنون این چالش‌ها را رفع کند.
یک سری موارد هم وجود دارند که مشکل نیستند و ضعف در داخل خودمان است که باید آنها را حل کنیم. صنعت پوشاک صنعتی است که در آن واحدهای بزرگ صنعتی بسیار کم هستند و زمانی که واحدی کوچک باشد در همان حد باقی می‌ماند، r&d ندارد و مدیران و پرسنل به دنبال ادامه کار به روش علمی نیستند. یکی از بزرگ‌ترین مشکلاتی که در این صنعت داریم پایین بون سطح دانش واحدهاست و اتحادیه در خصوص بالابردن سطح علمی واحدها بسیار تلاش کرده است.
مسئله بعدی هم این است که متاسفانه اقبال به صنعت پوشاک ایرانی در کشور بسیار پایین است. در صنعت پوشاک تنوع و مد حرف اول را می‌زند و حتی اگر به لحاظ تیراژ 70 درصد دیگر بازار را تسخیر کنیم باز هم موفق نخواهیم بود، زیرا باید وسعت تنوع به لحاظ طرح، رنگ و مدل وجود داشته باشد. چاره چیست؟ باید توجه مردم را به سمت تولید داخل جلب کنیم و برندهای داخلی را تقویت کنیم. وقتی مردم به برندها اعتماد پیدا کنند، از آنها خرید می‌کنند و این واحدها روز‌به‌روز بزرگ‌تر می‌شوند و تعداد شعب آنها افزایش می‌یابد. تقویت برندسازی تنها راه‌حل برون‌رفت از این چالش است و برگزاری نمایشگاه‌های تخصصی یکی از راه‌های شناساندن برندهای داخلی است.

• بفرمایید نمایشگاه بین‌المللی پوشاک ایران با چه هدفی برگزار می‌شود و برای برگزاری آن در سال‌های پیشین با چه مشکلاتی مواجه بودید؟
از زمانی که تصمیم گرفتیم نمایشگاه پوشاک را برگزار کنیم تا زمان برگزاری اولین دوره آن، 2 سال طول کشید، زیرا تابویی وجود داشت که تصور می‌شد نمایشگاه پوشاک نمایشگاه مد و فشن است و نباید برگزار شود، بنابراین هیچ سازمان و نهادی زیر بار حمایت از این نمایشگاه نمی‌رفت. به هر حال با مذاکرات متعدد اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران سال اول مجوز برگزاری فستیوال برندهای برتر پوشاک ایان را گرفتیم و از سال دوم این نمایشگاه به نمایشگاه بین‌المللی پوشاک ایران (ایران‌مد) تغییر نام داد و اکنون در آستانه برگزاری چهارمین دوره آن هستیم. البته بعد از آغاز به ‌کار نمایشگاه، مقاومت‌ها کمتر شد و با تلاش‌های صفر تا صدی اتحادیه، نگاه به این نمایشگاه تغییر کرد.
این نمایشگاه هر ساله در شهریور‌ماه برگزار می‌شود و 2 هدف را از این برگزاری دنبال می‌کند: 1- اتصال برندها و تولیدکنندگان پوشاک به شبکه توزیع و فروشندگان کشور 2- نمایش توانمندی برندهای ایرانی
این نمایشگاه در واقع ویترین صنعت پوشاک ایران در آن سال است. مزایای حضور برندها در این نمایشگاه این است که آنها می‌توانند نیوکالکشن خود را برای فصل بعد نمایش دهند.

• در خصوص نمایشگاه امسال و تعداد برندهای حاضر و زمان برگزاری آن توضیحاتی ارایه فرمایید.
این نمایشگاه هر سال به لحاظ کیفی رشد داشته، اما امسال رشد کمی نیز به آن اضافه شده و فضای نمایشگاهی 20 درصد افزایش پیدا کرده است.
امسال نیز این نمایشگاه از 13 تا 16 شهریور‌ماه پذیرای بازدیدکنندگان محترم خواهد بود‌. در این نمایشگاه بیش از 40
 برند، تولیدات خود را به نمایش خواهند گذاشت و نکته مهم در این نمایشگاه این است که هدف، تامین نیاز مردم و فروش کالا نیست، به همین دلیل در این نمایشگاه فروش وجود ندارد، اما همین برندها برای فروش کالاها به صورت عمومی یک هفته بعد در نمایشگاهی در بوستان گفت‌وگو نیز حضور خواهند داشت.

 
ارسال نظر
نظرات تایید شده: 0 نظرات تایید نشده: 0
* نام شما:

ایمیل شما: (محرمانه)

تلفن شما: (محرمانه)

* پیام شما:
رتبه: بد            خوب

کد نمایش داده شده را تایپ نمایید:

تازه سازی