گفت و گو با مهدیه شریف طراح لباس موفق
تاریخ خبر : ۱۳۹۵/۱۰/۰۶ --- کد خبر ۸۳۷

مهدیه شریف، طراح لباس و صحنه سینما، تلویزیون و تئاتر:

گرایش طراحان لباس به طبقه‌ای خاص، آنها را به بلوغ نمی‌رساند

از دیداری‌ترین و در عین حال زنده‌ترین نمونه‌های حیات فرهنگی یک جامعه پوشاک و نوع لباس مردم آن جامعه است.

تاریخ پوشاک ایران به دلیل گستردگی در طرح و نوع رنگ، بسیار زیبا بوده و گویای هنر ایرانیان است.

با توجه به لزوم ارتقای سطح کیفی و کمی‌ طراحی و تولید لباس در کشور، تربیت نیروی انسانی کارشناس  و کارآمد مورد نیاز کارخانجات و واحدهای تولیدی پوشاک امری بسیار ضروری است.

رشته طراحی لباس یکی از رشته‌های کاربردی است و هدف آن تربیت افرادی است که با در نظر گرفتن نیازهای طراحی و بهره‌گیری از ماشین‌آلات موجود بتوانند نیازهای طراحی لباس، طراحی الگو، برش و دوخت را در تولید برطرف سازند.

این رشته دارای 2 شاخه اصلی تک‌دوزی یا مزون و صنعت است که شاخه تک‌دوزی به طراحی و دوخت لباس برای افراد مختلف می‌پردازد و شاخه صنعتی که کاربردی‌تر است به بخش‌های مختلفی تقسیم می‌شود که از آن جمله می‌توان به بخش‌های پارچه جین، پیراهن بچه، پیراهن زنانه و لباس مردانه و ... اشاره کرد.

در این رشته فارغ‌التحصیلان بسیاری داریم که تعداد اندکی از آنها پله‌های موفقیت را طی می‌کنند. در این شماره به سراغ خانم مهدیه شریف یکی از طراحان بنام ایرانی رفتیم و با او در خصوص نوع فعالیتش به گفت‌وگو نشستیم.

  1. لطفا یک بیوگرافی از خودتان ارایه دهید و بفرمایید چطور شد به حوزه طراحی لباس راه پیدا کردید؟

مهدیه شریف مهرجردى هستم، متولد مرداد 1355 و زاده شهر بادگیر و کویر و دوچرخه یزد.

فارغ‌التحصیل رشته نقاشى و فارغ‌التحصیل رشته طراحى لباس از فرانسه هستم. در راستای فعالیت‌هایم طراحی لباس و صحنه چندین سریال و فیلم سینمایی و تئاتر را بر عهده داشته‌ام و در حال حاضر مدیر استودیوی طراحى پروشات هستم.

ورود من به رشته طراحى لباس فقط از علاقه بیش از حدم به رنگ، بافت، پارچه و فرم بدن نشأت می‌گیرد. از کودکى از ترکیب رنگ، پارچه و کاغذ  لذت می‌بردم و به همین دلیل بعد از اتمام رشته نقاشى و آشنایى با آناتومى و فرم بدن، حس بیشترى به طراحى لباس پیدا کردم.

این‌که بتوانم براى هر فرم بدن، شخصیت و چهره‌ای به صورت هدفمند به یک طرح خاص برسم مرا بر آن داشت تا به صورت تخصصی به این حرفه بپردازم و در یکى از کالج‌هاى فرانسه مشغول به تحصیل شدم.

در سال ١٣٨٦ در ایران استودیو طراحى لباس پروشات را به تنهایی دایر کردم و در آن دوران هم طرح مى‌زدم، هم مواد اولیه تهیه مى‌کردم و هم مى‌دوختم. طراحى لباس چند سریال عربى، یک سریال ایرانى و 2 تئاتر را بر عهده داشته‌ام و اکنون کارگاه کوچکی براى تولید لباس‌هایم دارم.

 طراحی‌های شما چگونه انجام می‌شود؟ آیا نوع فعالیت شما به گونه‌ای است که برای افراد به صورت خصوصی لباس طراحی کنید یا سفارش می‌گیرید و آن محصول تولید انبوه می‌شود و یا برای خودتان مزون خصوصی دارید؟

تخصص و فعالیت من در کارگاه و مزون شخصى پروشات، لباس شب و عروس است که به صورت شخصى و سفارشى براى مشتری‌هاى خاص مزون پروشات، طراحى و دوخته می‌شوند.

 چون طراحى لباس‌ها خود بیانگر خصوصیات کامل روحی و شخصی فردی است که آن لباس را مى‌پوشد، بنابراین در مشاوره‌هایى که قبل از مراسم براى عروس خانم و آقا داماد مى‌گذاریم از تمام مشخصه‌هاى روحى و اجتماعى و شخصیتی عزیزان سوال‌هایى پرسیده می‌شود که براى طراحى لباس آن شخصیت مناسب باشد و تاکید مى‌کنیم براى آن شب خود واقعی‌شان باشند و از شخصیت و ظاهر واقعی خود خارج نشوند.

تلاش مى‌کنیم عروس خانم با لباس‌هاى طراحى شده ما سال‌ها در یاد همه بماند و این نقش اصلی یک طراح لباس است.

به عروس خانم‌ها گفته می‌شود همیشه دنبال اجناس گران و با قیمت‌هاى هنگفت نباشند، بلکه همیشه دنبال خاص بودن باشند، زیرا تاثیرگذاری بیشترى دارد.

در زمینه طراحى لباس در اکثر شاخه‌هاى طراحى فعالیت مى‌کنم. ملاک من همیشه این است که  اگر یک طراح لباس فقط طراحی را برای افراد مشهور یا طبقه خاص جامعه انجام دهد یا دنباله‌رو مد در جامعه باشد، هیچ وقت به بلوغ و شکوفایی هنر خود نمی‌رسد.

یک طراح لباس واقعى مشتریان متفاوتی دارد؛ گاهی یک فرد خاص (مانند یک بازیگر، ورزشکار، سیاستمدار و ...) به صورت دوخت سفارشی و گاهی عموم مردم، مشتریان او هستند.

 

در طراحی‌هایتان از چه المان‌هایی الگو می‌گیرید و آیا استفاده از المان‌های ایرانی دغدغه‌ای برای شما است؟

براى من فرقى نمى‌کند از چه المان‌هایى ایده بگیرم، زیرا من به این امر واقفم که  یک طراح موفق و حرفه‌اى باید داراى خلاقیت باشد؛ این‌که بتواند از عناصر اصلى براى خلق اثر جدید و طرح‌هاى نو ایده بگیرد.

همچنین باید یک رنگ‌شناس قوى باشد تا بتواند در طراحی‌ها به صورت مناسب از رنگ‌ها استفاده کند. از جنس مواد‌، پارچه و بقیه موارد مطلع باشد تا بتواند از مواد موجود استفاده مناسبى داشته باشد.

وقتى یک طراح لباس از مهارت‌هاى دوخت و انواع دوخت اطلاع داشته باشد مى‌تواند از المان‌هاى زیادى در کارش استفاده کند.

براى من نتیجه کار مهم‌تر است. استفاده از یک المان خاص در کاری که غیرحرفه‌ای و نابلد اجرا شود، یعنى ندانستن و نداشتن تخصص لازم، المان در طراحى چه ایرانى چه طبیعت چه هر موضوع دیگرى باید با مهارت کار شود.

 به عنوان یک طراح چه تعریفی از مد دارید؟

در اصطلاح، روش و طریقه‏ مقطعى که ذوق و سلیقه افراد یک جامعه و سبک زندگى مانند نحوه پوشش، نوع آداب پذیرایى، معاشرت، تزیین و معمارى خانه را در برمی‌گیرد.

 مد تغییر سریع نگرش بعضى از انسان‌ها در نحوه پوشش و ظواهر زندگی‌شان است و باعث گرایش به رفتارى خاص یا مصرف کالاى بخصوصى و یا در پیش گرفتن سبکى خاص در زندگى مى‏شود.

و این بر مى‌گردد به حالت انسان‌ها، زیرا انسان‌ها همیشه تنوع‌‌طلب و خواهان خلاقیت، کشف و تجربه دنیاى جدید بوده و از حالت ‏یکنواختى گریزان هستند و اگر این خلاقیت و نوگرایى همراه با فکر صحیح باشد مى‌تواند ظاهر زندگى آدمى را خوشایند و دلپذیر کند.

بنابراین خودآرایى و رسیدگى به ظواهر، امرى است که انسان‌ها با آن آفریده شدند، به طوری‌که مى‌تواند در روابط کارى و اجتماعى هر شخصى تاثیر مفید و سازنده‌اى داشته باشد.

باید مراقب بود این تغییرات  از حالت طبیعى خود خارج نشوند، زیرا اگر از حالت طبیعى و معقول خود خارج شوند با فطرت خود انسان در تضاد قرار مى‌گیرند و جنبه انحرافى پیدا کرده و اثر بدى بر جامعه مى‌گذارند، بنابراین مد و پیروى از مد با مدپرستى در تضاد بسیار است.

نتایج مد‌پرستى خودنمایى، فخرفروشى، احساس حقارت و خودکم‏بینى و ... را به وجود مى‏آورد که براى افراد جامعه بسیار خطرساز است و باید از آن پرهیز کرد.

 

 
ارسال نظر
نظرات تایید شده: 0 نظرات تایید نشده: 0
* نام شما:

ایمیل شما: (محرمانه)

تلفن شما: (محرمانه)

* پیام شما:
رتبه: بد            خوب

کد نمایش داده شده را تایپ نمایید:

تازه سازی