به بهانه درخشش تیمی تجاری در فوتبال آلمان
تاریخ خبر : ۱۳۹۵/۱۰/۰۸ --- کد خبر ۸۳۹

پیوند مبارک فوتبال و برندینگ

حتی در ورزش محبوبی به نام فوتبال که از آن به عنوان چهارمین صنعت پولساز دنیا یاد می‌شود هم برند و برندینگ جایگاه خاص خودشان را دارند.

شاید اولین بار در دهه 80 و با ورود تیمی به نام بایرلورکوزن به سطح اول فوتبال آلمان، نقش برند به شکل پررنگی در فوتبال مطرح شد. این تیم متعلق به کارخانه داروسازی بایر است و اصولا تمام سرمایه‌اش را مدیون این برند است؛ برندی که برایش استادیوم ساخت و با پول‌هایش تیم را تا آستانه قهرمانی در آلمان و اروپا پیش برد.

 راه تداوم یافته

لورکوزن اولین و آخرین نمونه نبود. از آن زمان باشگاه‌هایی مانند وولفسبورگ (وابسته به فولکس واگن) یا اینگلولشتاد (خودرو آئودی) تولیدات خود را تبلیغ کرده‌اند و تیمداری موفقی هم داشته‌اند.

آخرین و عجیب‌ترین نمونه فعلی هم تیمی به نام آربی لایپزیگ است؛ باشگاهی  از شرق آلمان و متعلق به کمپانی نوشیدنی ردبول؛ سیر تحولی که این باشگاه با  کمک برند قدرتمندش طی کرد، باورنکردنی است و نشانه روشنی از ردپای موفق یک برند در امور تجاری و سرگرمی تلقی می‌شود. کمپانی اتریشی ردبول سال 2009 مجوز باشگاه گمنام «مارکران‌اشتاد» در دسته پنجم فوتبال آلمان را خرید و  نام و لوگویش را عوض کرد. در لوگوی کنونی، 2 گاو خشمگین سرخ رنگ با شاخ‌هایشان به توپ فوتبال حمله کرده‌اند. از آن جایی که قوانین فوتبال آلمان اجازه نمی‌دهد باشگاه‌ها نام اسپانسرشان را روی خود بگذارند، روسای باشگاه در اقدامی هوشمندانه  نام «‌راسنبال‌اسپور» را برای خود برگزیدند. راسنبال یعنی «ورزش‌های مبتنی بر استفاده از توپ» و 2 حرف «آر» و «بی» تداعی کننده محصول و برند باشگاه، یعنی ردبول است!

قانون جالب

فوتبال آلمان به قانون «‌50 به اضافه یک» خود می‌بالد؛ قانونی که اجازه نمی‌دهد بیش از 49 درصد مالکیت باشگاه به کمپانی‌ها و اسپانسرها تعلق گیرد و باید حق رأی 51 درصد طرفداران – آنهایی که حق عضویت پرداخته‌اند – محفوظ بماند، مگر آن‌که اسپانسری بیش از 20 سال با باشگاهی همکاری کرده باشد. به همین دلیل مثلا 139 هزار طرفدار دورتموند می‌توانند تصمیم‌گیری‌های باشگاه درباره قیمت بلیت را وتو کنند. باشگاه آربی لایپزیگ ظاهرا به این قانون اقتدا کرده، اما اگر طرفداران دورتموند فقط سالی 62 یورو حق عضویت می‌پردازند، گروهی از طرفداران آربی سالی  1000 یورو پول می‌دهند. نکته جالب این‌که 17 عضو اصلی باشگاه جملگی از افراد کمپانی ردبول هستند. ردبول لایپزیگ فوتبال را بهانه فروش محصولش کرده و از آن مهم‌تر به اشاعه نوعی سبک زندگی دست زده است. می‌گویند برندها نباید فوتبال را ببلعند، اما داستان دیگری هم وجود دارد. فوتبال با سرمایه ردبول در بخش شرقی آلمان جان گرفته است؛ آربی لایپزیگ حال و هوای از بین رفته فوتبال در شرق آلمان را پس از نابودی لکوموتیولایپزیگ تغییر داده، آن هم  با ترکیب سرمایه‌داری و نه کمونیستی. پول و سرمایه کمپانی ردبول امکانات و تسهیلات مدرنی را به لایپزیگ بازگردانده که پس از فروپاشی کمونیسم جایش به شدت خالی شده بود. استادیوم قدیمی برپا شده در 1956 به شکلی بسیار زیبا با گنجایش 42 هزار و 959 نفر بازسازی و هزینه‌ای 65 میلیون یورویی به پایش ریخته شده است.

 برندینگ تنیده شده در فوتبال

مورد عجیب فوتبال دنیا در سایر کشورها هم به شکل کمرنگ‌تری دیده  می‌شود. در حال حاضر 35 باشگاه در 5 لیگ معتبر فرانسه، آلمان، انگلیس،  اسپانیا و ایتالیا تحت سلطه اسپانسرهایشان هستند، به این معنا که 65 درصد امور مالی از مسایل ریز گرفته تا مسایل کلانی مانند ساخت ورزشگاه توسط اسپانسرهایشان انجام می‌شود. از این جالب‌تر، عمده‌ترین گردش مالی 67 درصد برندها از طریق اسپانسرینگ در حیطه ورزش و فوتبال شکل می‌گیرد. همین 2 آمار نشان می‌دهد تا چه اندازه رابطه پایدار و پایاپایی بین مارک‌های معروف و مقوله‌ای به نام فوتبال وجود دارد. در سال جاری میلادی بیش 47 باشگاه انگلیسی، 25 باشگاه ایتالیایی و 45 باشگاه اسپانیایی در تمام سطوح لیگی کشورشان (از دسته اول تا پایین‌ترین سطح لیگی) اسپانسری دارند که طبق تعاریف موجود یک برند است و این یعنی بهره‌وری برند در فوتبال و محبوبیت فوتبال برای برندها! آربی لایپزیگ تنها مشت نمونه خروار ماجرا است.

 
ارسال نظر
نظرات تایید شده: 0 نظرات تایید نشده: 0
* نام شما:

ایمیل شما: (محرمانه)

تلفن شما: (محرمانه)

* پیام شما:
رتبه: بد            خوب

کد نمایش داده شده را تایپ نمایید:

تازه سازی